Francisco Bousoño con súa muyer, Carmen Pacios, y a súa fiya Pacitía.

Nas primeiras semanas da ocupación del estremo norooccidental asturiano polas tropas golpistas, as cárceles locales enchéronse de presos. Dalgús namáis saliron d’ellas pr’asesinallos, pra qu’os sous corpos, tiraos nas veiras dos camíos, amostraran á xente as consecuencias del compromiso político cuas esquerdas. Ese foi el caso del bualés Francisco Bousoño Fernández (A Pilella, 21-11-1882), conocido por amigos y vecíos como Pacho del Peto[1]. 

Seguir lendo “Francisco Bousoño Fernández, «Pacho del Peto», y Jesús Bousoño Pacios“ →

Carné de Celestino das milicias del Frente d’Occidente (PS Xixón, IC 78). A firma é del alcalde de Valdés, Eladio Rico, fusilao en 1937.

Condo miles de republicanos foron parar a campos de concentración al cayer el frente d’Asturias en outubre de 1937, empezóu un proceso pra clasificallos que llevóu a ben d’ellos pral frente (anque agora nel bando rebelde), a muitos a trabayos forzaos en batallóis disciplinarios y a outros a sufrir un conseyo de guerra. Pro nos primeiros momentos en cautividá, aguardando pra saber qué iba ser d’ellos, a dalgús asesináronlos ou fusiláronlos sin ningún proceso xudicial previo, polo que nun hai ou nun se conoce rastro documental da súa estancia en prisión. El veigueño Celestino Pastur López foi úa d’esas víctimas[1].

Seguir lendo “Celestino Pastur López” →

Juaco, mentres taba fendo el servicio militar na Marina.

Condo nel mes de xuyín de 1936 as forzas d’esquerdas y os sindicatos obreiros asumiron a defensa da República creando comités de guerra locales, As Figueiras nun foi úa escepción y axina, botando mao de voluntarios, controlaron a central telefónica y amañaron guardias. Sabemos dalgús detalles d’aquellos días gracias a un diario qu’escribíu a telefonista, partidaria dos sublevaos[1].

Seguir lendo “Joaquín Suárez García, «Juaco da Caseira»” →

José Castro con súa muyer, Luciana García, que lleva nel collo a María Luz. De pé, el fiyo máis grande, José. A foto debe ser d’alredor de 1935.

Como muitos outros mozos, José Castro Gayoso (Mesego, Carballiño, Ourense, 13-3-1911) víuse obrigao a ir llonxe da súa terra pra ganar el pan. A familia tuvo marcada pola emigración y pola morte nel servicio militar d’ún dos irmaos, de tal xeito que na casa patrucia namáis quedóu úa irmá[1].

Seguir lendo “José Castro Gayoso” →